14. Slaapkamer

Hoewel Jouke en ik inmiddels ruim 2.5 jaar samenwonen, is onze slaapkamer nooit helemaal 'af' geweest. Dit omdat we nooit leuke nachtkastjes hebben kunnen vinden. De slaapkamer heeft al wel verschillende metamorfoses ondergaan (wel een garderobekast --> geen garderobekast, wel een tv --> geen tv, enzovoort), maar nooit vonden we ergens leuke nachtkastjes. Ontzettend onhandig natuurlijk, aangezien dingen als een wekker, een flesje water en een boek, nu steeds gewoon op de grond stonden.

Een paar weken geleden was ik echter op zoek naar een mooie grote mand om al onze fotoalbums in op te kunnen bergen. Die had ik gevonden (bij Blokker), waarna ik de hele flat aan het rondzeulen was om een plekje voor de mand te vinden (note to self: bedenk waar een volle mand dient te komen, alvorens deze te vullen..). Uitendelijk kwam ik op het lumineuze idee om de mand naast het bed te zetten, als een soort alternatief nachtkastje. Dat stond zo leuk, dat ik nog een mand ben gaan kopen voor aan de andere kant. Nu hebben we zowaar nachtkastjes (of eigenlijk nachtmanden, maar dat klinkt zo raar), en kan ik eindelijk zeggen dat de slaapkamer 'af' is =).

Een foto hiervan mag natuurlijk niet ontbreken!

Doel 14 is dus voltooid!

Bioscoopfilm: Black Swan

De eerste keer dat ik over deze film hoorde (ergens in september) wist ik het al: dáár wil ik heen. Helaas duurde het tot februari voor de film in Nederland draaide - en vervolgens nog twee maanden voor Jouke & ik gelegenheid hadden om de film ook daadwerkelijk te gaan kijken. Ik geloof dat we de allerlaatste voorstelling hier in Spijkenisse hebben gezien... Maar goed, beter laat dan nooit. Dat geldt zeker voor deze film.

Het verhaal:
De ambitieuze balletdanseres Nina doet alles om de hoofdrol te krijgen in het beroemde 'Het Zwanenmeer'. Volgens de choreograaf is ze perfect in staat om de kwetsbare, gevoelige Witte Zwaan te spelen, maar is ze niet geschikt voor de duistere kant, de Zwarte Zwaan. Nina probeert wanhopig te bewijzen dat ze dit wel kan, maar raakt steeds meer verstrikt in haar eigen geest.

'Black Swan' is een echte aanrader. Geen filmpje-voor-tussendoor, je moet er wel echt even voor gaan zitten en je laten meeslepen door het verhaal. De acteerprestaties zijn geweldig (en, even een echt vrouwelijke sidenote: wat is Natalie Portman éng mager hier! Wat je al niet over hebt voor een Oscar..), en het wordt nergens over-the-top of ongeloofwaardig. Wel had ik vrij snel door wat er met de hoofdpersoon aan de hand was, maar dat komt misschien door mijn studie-achtergrond. Ik wil er hier niet teveel over zeggen, vanwege spoilers voor mensen die de film nog niet gezien hebben, maar als je enige kennis hebt van psychologische/psychiatrische problemen, is het redelijk snel duidelijk waar Nina last van heeft.

Een extra pluspunt voor mij was de setting van het verhaal: 'Het Zwanenmeer'. Ik heb zo'n 18 jaar dansles gehad (begonnen met klassiek ballet, toen via o.a. jazzballet, hiphop, streetdance uiteindelijk naar stijldansen - inmiddels heb ik geen les meer) en vind het altijd erg leuk om naar films en tv-programma's te kijken over dansen. Ieder jaar kijk ik uit naar 'So you think you can dance?!' en één van mijn doelen is om nog eens naar een echt ballet te gaan, bij voorkeur naar 'Het Zwanenmeer' of 'Doornroosje'. Hoewel deze film niet draait om het ballet, het is simpelweg de setting voor iets wat eigenlijk in iedere beroepsgroep kan gebeuren, was het voor mij toch een extra toevoeging. Natuurlijk heeft Natalie Portman niet zelf gedanst, maar de kleine stukjes dans die er steeds in zaten waren toch erg boeiend. Daarbij de prachtige muziek van Tschaikovsky en het plaatje is compleet.



Kortom: hoewel ik er hier inhoudelijk niet teveel over wil zeggen, is deze film een echte aanrader, die ik zeker in mijn dvd-kast wil hebben. Het is een aangrijpende film die laat zien waar een ongezonde hoeveelheid ambitie en een te grote hang naar perfectie toe kunnen leiden. Kijken dus!

Bioscoop: 8/15.

57. Wereldgerecht: Kip Madras

En hier is wereldgerecht nummer 8: Kip Madras! Ik kan wel zeggen dat deze érg geslaagd is. Een erg lekker gerecht, hoewel ik wel een paar kleine aanpassingen heb gedaan. Ik heb geen appel toegevoegd (zie hier waarom), en de hoeveelheid boontjes verdubbeld. Dat stoort me wel vaker: je hoort constant in het nieuws e.d. over dat er meer groente gegeten moet worden, en minder vet, maar als je dan ziet wat er in dit soort gerechten aan groente gaat... bijna niets!

Laatst had ik een pakje nasimix van Honing, daar hoefde aan groente alleen een ui in! En het was eigenlijk voor vier personen... Dat lijkt me, behalve ongezond, ook nog eens erg saai. Maar goed, dit terzijde.

De Kip Madras was dus erg lekker. Nog steeds niet echt gezond, ondanks de extra toegevoegde groente, want er ging ook een heel kuipje crème fraîche in. Ach, dat sporten we er wel weer af ;-).

Hier nog een foto van het resultaat.


Met dit gerecht ben ik op één derde van de wereldgerechten gekomen. Daarom meteen de volgende poll: welk wereldgerecht zal ik nu gaan bereiden? Stemmen kan hiernaast!

Uitslag van de Poll: BFG/GVR

Met overweldigende meerderheid (nouja, 6 v/d 12 stemmen... =P) hebben jullie gekozen voor 'de Grote Vriendelijke Reus' (the Big Friendly Giant) als mijn volgende Roald Dahl boek.

Ik ben op dit moment nog even bezig met 'de 100-jarige man die uit het raam klom en verdween' (aanrader. aanrader. aanrader!), maar die verwacht ik vandaag of morgen uit te lezen. Dan ga ik meteen beginnen aan de Reus.

Ik vond het iig leuk om zo'n poll te houden, dus dat ga ik zeker nog vaker doen bij doelen waarbij dat toepasselijk is. Leuk!

45. Een Klassieker

Doel 45: Bak 10 verschillende taarten.

Ik besloot Joukes verjaardag als excuus aan te grijpen om weer eens iets aan dit doel te doen. Ik heb daarom toen zowel een citroencake gebakken (die tel ik niet mee voor dit doel, omdat het in principe hetzelfde is als deze cake, maar dan met het sap van twee citroenen erdoor), en, *tromgeroffel*, een echte ouderwetse appeltaart!

Vroeger heb ik uiteraard wel eens appeltaart gebakken, maar dat was al erg lang geleden. Het leek me leuk om het nu weer eens te doen. Gewapend met een pak Koopmans Appeltaartmix ging ik aan de slag. Het recept op het pak bleek ontoereikend te zijn, dus heb ik er zelf maar iets van gemaakt. En met succes! De taart ging volledig op en iedereen vroeg om een tweede of zelfs derde stuk.

Helaas heb ik hier ook een nadeel aan ontdekt. Tijdens het uitvoeren van het doel 'een maand lang elke dag fruit eten' schreef ik al over de allergieën die ik heb voor verschillende soorten fruit. De ergste hiervan is de allergie voor appel - daar kan ik echt niets meer van eten. Na één hapje krijg ik al last van een dikke tong, jeukende lippen en een opgezette keel. Gelukkig kan ik appel wel eten wanneer het eerst verwarmd is geweest (wil je daar meer over weten, kijk dan hier), waardoor ik wel een stukje appeltaart heb kunnen proeven. Jammer genoeg heb ik tijdens het bereiden van de appeltaart ontdekt dat mijn allergie nog iets erger is dan gedacht: ik kreeg namelijk erg last van jeukende vingers en uitslag op mijn handen tijdens het schillen en snijden van de appels. Na een tijdje werd dit zo vervelend, dat ik Jouke heb gevraagd om dit klusje te voltooien. Ik weet dus nu dat ik ook geen appels meer kan aanraken (in ieder geval niet zonder handschoenen). Vervelend, maar ach, dan maak ik de volgende keer gewoon een sinaasappeltaart!

Hier nog wat foto's van het bakproces. Helaas ben ik vergeten een foto van de uiteindelijke taart te maken - daar dacht ik pas aan toen er alleen nog kruimels over waren...