#49: Jamie's Amerika

Zoals te zien is, ben ik de laatste weken druk bezig met doel #49. Gisteren heb ik weer een recept klaargemaakt, één uit het kookboek 'Jamie's Amerika' van Jamie Oliver. Eerder maakte ik al zijn 'Killer Mac&Cheese'. Deze keer koos ik voor de 'Omelet Gordon Bennett'. Deze typisch Amerikaanse omelet wordt meestal met forel klaargemaakt, maar Jamie Oliver geeft er zijn eigen draai aan door er makreel voor te gebruiken.

In eerste instantie was ik een beetje huiverig om makreel klaar te maken, aangezien ik dit nog nooit had gedaan.  In de supermarkt bleek echter dat ik deze vis daar gewoon schoongemaakt en gerookt kon krijgen, geen probleem dus. Hoewel ik wel wat moeite moest doen om de vis uit de klauwtjes van onze kater te houden, belandde deze dus zonder al teveel gedoe in de pan.

De omelet is eigenlijk bedoeld om met een salade te serveren, vanwege de weinige groente die erin gaat, maar ik koos ervoor om champignons en paprika's toe te voegen aan het recept. Het resultaat was een heel gevulde omelet, die we hebben gegeten met daarbij een stuk ciabatta. Het was erg lekker! Zelf was ik er nog nooit op gekomen om een visomelet te maken, dus ik heb meteen weer wat ideeën opgedaan. Geslaagd dus!

Nog vier recepten te gaan!

#30 Danny, The Champion of the World

Van #30, 'alle kinderboeken van Roald Dahl lezen in het Engels', heb ik inmiddels 11 van de 15 boeken gelezen. De 11e was 'Danny, The Champion of the World'. Hoewel dit één van de bekendere boeken is van Roald Dahl (er is ook een film van gemaakt), had ik deze nog nooit gelezen.

Afgelopen weekend besloot ik hier verandering in te brengen en begon ik in dit boek. Het eerste stuk van het boek was weer Roald Dahl als vanouds: komisch en ontroerend. Later komt echter het verhaal naar voren waar het hele boek om draait, en in dit boek is dat... stropen. Nu vind ik veel dingen leuk, maar stropen staat niet bepaald op dat lijstje. Dat viel me dus een beetje tegen.

Het verhaal
Danny woont alleen met zijn vader in een oude zigeunercaravan. Samen runnen ze een tankstation/garagebedrijf. Op negenjarige leeftijd komt Danny erachter dat zijn vader af en toe 's nachts wegsluipt om op het terrein van Victor Hazell, de gemene landeigenaar, fazanten te gaan stropen. Wanneer vader William op een nacht terecht komt in een valkuil, weet Danny hem te redden. Samen besluiten ze de grootste fazantenroof aller tijden op te zetten, om Hazell terug te pakken.

Het verhaal heeft alle ingrediënten van een echte klassieker van Roald Dahl: er worden dingen gedaan die eigenlijk niet mogen, er is een gemene leerkracht, er is een slechterik die een lesje krijgt, en dit alles wordt verpakt in een behoorlijke dosis humor en hier en daar is het verhaal behoorlijk ontroerend. Toch is dit niet één van mijn favoriete kinderboeken van hem. Dat heeft echter niets met de schrijfstijl of het verhaal zelf te maken, maar alles met het feit dat het onderwerp, stropen, me gewoon niet zo aanspreekt. Dit thema komt ook voor in enkele van zijn verhalen (ik heb de bundel 'alle verhalen' van R.D.), en ook die verhalen vond ik minder leuk.

Jammer, maar aan de andere kant: het moest een keer gebeuren. Er is er pas één tegengevallen van de 11, goede score toch?!

Nog te lezen:
- Matilda (één van mijn meest favoriete jeugdboeken, ben heel benieuwd deze in het Engels te lezen)
- De Heksen (hiervoor geldt hetzelfde: wat een fantastisch verhaal)
- The Magic Finger (ken ik niet!)
- Esio Trot ('Iorg Idur', heb ik wel gelezen, maar ik kan me er niet veel meer van herinneren)

Nog maar vier dus... het einde is in zicht! Helaas.

#49 'Koken met de Wok!'

Eén van mijn kookboeken die ik nog nooit had gebruikt was 'Koken met de Wok'. De naam zegt het al: in dit kookboek staan allerlei recepten die te maken zijn met, jawel, een wok. Omdat ik niet zo thuis ben in de Oosterse koken had ik dit kookboek nog nooit gebruikt. In het kader van dit doel heb ik daar gisteren verandering in gebracht!

Ik maakte het recept 'kipfilet met aubergine' (niet echt een naam die tot de verbeelding spreekt, maar ok). Ik koos dit recept, omdat ik eigenlijk nooit aubergine klaarmaak (ik wist zelfs niet eens meer hoe het smaakte!) en dit leek me een goede gelegenheid om deze groente weer eens te proberen. Hoewel het koken iets meer tijd kostte dan normaal (ongeveer drie kwartier, exclusief de tijd om de aubergine te laten rusten, dat was ook nog een half uur), was het geen moeilijk recept om te volgen. De aubergine werd eerst van zijn vocht ontdaan en daarna gebakken in sesamolie, groene peper en knoflook. Vervolgens bakte ik de kipfilet snel gaar. De kip en groenten werden vervolgens voorzien van een saus van tomatenpuree, groentenbouillon en suiker (met wat maïzena om alles te binden). Ik serveerde deze combinatie met bami. Later bleek dat een dunnere en zachtere vorm van noedels (bijvoorbeeld eiernoedels of mihoen) wat beter geschikt was geweest, omdat dit beter te mengen is.

Het was erg lekker! De aubergine was heerlijk zacht en smaakvol geworden, het is zeker een groente die ik eens vaker ga gebruiken. Ook was de saus erg lekker bij de kip. Zeker een recept dat voor herhaling vatbaar is, maar wel met een ander soort noedels.

Ook Jouke (met weekend-haar) vond het lekker!

#9: Master in Educational Studies halen

Inmiddels ben ik nu zo'n 1.5 jaar bezig met mijn master in Educational Studies (Onderwijskunde). Ik vond het nu tijd voor een update, mede omdat ik net mijn laatste cijfers heb binnen gekregen.

De master Onderwijskunde bestaat uit verschillende onderdelen. Ten eerste zijn er gewoon vakken (cursussen) om te volgen. Deze heb ik, nu ik dit laatste cijfer heb binnen gekregen, allemaal afgerond. Het gaat om deze vakken (het door mij behaalde cijfer staat er achter):

- Practice of Empirical Research (gevorderde statistiek) - 6
- Professional Development: Mentoring & Coaching (leren in een professionele context) - 7
- Development & Evaluation of Educational Programs (ontwikkeling van onderwijsprogramma's en interventies) - 7
- Professional Development: Learning (leren in een professionele context) - 8
- Learning, Cognition & The Brain (neurologische aspecten van leren) - 8.2

Deze vakken leveren allemaal 5 ECTS (studiepunten) op, dat zijn er totaal dus 25. Naast het volgen van vakken is een onderdeel van de master Onderwijskunde het lopen van een stage van een half jaar. Dit heb ik gedaan in de eerste helft van 2011 en dit onderdeel is dus ook afgerond. Hiervoor krijg je 15 ECTS, totaal zijn dat er nu dus 40.

Ik heb nog steeds 40 ECTS, want de overige 20 studiepunten zitten in het uitvoeren van een masteronderzoek en het schrijven van de bijbehorende thesis, ofwel masterscriptie. Daarmee ben ik bezig sinds september.

Inmiddels heb ik mijn onderzoek uitgevoerd en ben ik druk bezig met het schrijven van de scriptie. Dit komt vooral neer op héél veel literatuur lezen, schrijven, herschrijven, nóg meer literatuur lezen, weer schrijven, weer herschrijven... maar uiteindelijk wordt het wat =P. Op dit moment ben ik bezig de (hopelijk) definitieve versie van mijn introductie (literatuuronderzoek) en methoden (de opzet van het onderzoek) te schrijven. Ook werk ik aan de statistische bewerking van mijn data. Als dit klaar is, kan ik de resultaten weergeven in de scriptie, en hoef ik alleen (nouja, alleen...) nog maar de discussie te schrijven. En dan... klaar!

Ik wil proberen in februari klaar te zijn met de introductie en methoden, en de data geanalyseerd te hebben. Dan kan ik in maart hopelijk resultaten en discussie schrijven. Ik hoop voor Pasen klaar te zijn, duim met me mee!

#49: 'Elke dag lekker!'

Al eerder maakte ik uit het kookboek 'elke dag lekker' het recept 'kip met krokante korst'. Er was dus nog één recept te gaan, en gisteren heb ik gekozen voor 'tagliatelle met pijnboompitten en ansjovis'.

Tenminste: dat was het plan. In de supermarkt bleek de tagliatelle op te zijn (???), dus koos ik ervoor dit recept te maken met spaghetti. Maakt niet zoveel uit, alleen zijn de sliertjes iets dunner =P. Ik heb er bovendien een hele courgette en een half bakje champignons bij gedaan, want alleen wat pijnboompitten als groente vond ik toch wat magertjes...

Het was erg lekker! Het recept bestond dus uit pasta, met pijnboompitten en ansjovis, gebakken in knoflook, en geserveerd met parmezaanse kaas. Met de toevoeging van courgette en champignons en nog wat Italiaanse kruiden werd dit een heel lekkere maaltijd. Het was bovendien weer wat anders - meestal maak ik pasta met tomatensaus (wel allerlei verschillende soorten) of carbonara. Dit was een heel ander soort pasta, maar erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar. De ansjovis gaf er een lekkere bite aan. Wel was de groente een absolute must om toe te voegen, maar dat is geen probleem.

De foto is een beetje gek, maar ziet er lekker uit toch?!