34. Sporten

Voor dit doel is het de bedoeling dat ik gemiddeld minimaal één keer per week sport. De eerste maanden was dit gemakkelijk vol te houden - ik heb de hele zomer minimaal eens per week hardgelopen, en meestal wel twee keer.

Na de zomer is hier echter een beetje de klad in gekomen (ik hou niet van regen, sneeuw en kou, waardoor ik erg moeilijk de moed kan vinden om buiten te gaan lopen), waardoor ik nu wat achter loop op dit doel.

Ik heb deze week echter ontdekt dat er een nieuwe Yoga-studio is geopend in Spijkenisse (NJOYoga), waar ik meteen een proefles heb gereserveerd. Ik heb vorig jaar een tijdje Yoga gedaan, wat ik erg leuk vond. Ik wilde echter liever iets actiever en zocht dus een vorm van yoga of pilates waarbij ook lichamelijke inspanning een rol speelt. Toen heb ik bijna een jaar het zogenaamde 'bodybalance' gedaan, een combinatie van yoga, pilates en tai chi. Dit vond ik heerlijk om te doen. Ik moest er helaas mee stoppen omdat de lessen verplaatst werden naar een voor mij ongunstig tijdstip. Weer op zoek naar iets anders!

De nieuwe yogastudio biedt hopelijk uitkomst. Er worden verschillende vormen van yoga gegeven, waaronder twee soorten waarbij de nadruk ligt op lichamelijke inspanning. Vanavond heb ik een proefles hot&fit yoga. Dit is een actieve vorm van yoga in een ruimte van 40 graden Celcius. Ik ben erg benieuwd en hoop dat het bevalt, zodat ik ook in de winter minimaal eens per week iets aan lichamelijke inspanning kan blijven doen. Deze lessen worden bovendien op vier verschillende tijdstippen per week gegeven, waardoor ik eigenlijk iedere week wel een les zou moeten kunnen volgen.

Ik laat weten hoe het bevalt!

22. Kruidenrekje

Ik heb al veel te lang niet geblogd! Dat betekent echter niet dat ik ook niet aan mijn doelen werk - dus verwacht meerdere updates de komende dagen ;).

Eerst vandaag even een kort blogje. Doel 22 was het kopen van een kruidenrekje. Ik was al een tijdje op zoek naar een leuk rekje om kruiden in te doen, zodat ik niet meer overal van die losse potjes/zakjes in allerlei soorten en maten zou hebben staan. Aangezien ik nogal kieskeurig ben, kon ik maar geen leuk rekje vinden.

Maar, zoals meestal, uiteindelijk vond ik er één op een moment dat ik er helemaal niet naar zocht. Er kunnen alleen maar zes kruiden in, dus ik denk dat ik er binnenkort nog eentje haal. Hier in ieder geval een foto als bewijs dat doel 22 is voltooid!

50. Fruit!

Gelukt! Doel voltooid. Ik heb netjes elke dag fruit gegeten de afgelopen maand. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het één dag was vergeten, maar ik heb de dag erna twee keer fruit gegeten om dat goed te maken.

Dagelijks fruit eten zal ik waarschijnlijk niet helemaal volhouden (mandarijnen hoef ik inmiddels écht niet meer...) - maar ik ga zeker proberen om in ieder geval vaker fruit te eten.

Dit was maar een klein blogje, binnenkort meer over andere doelen!

27. Disneyfilm: Belle!

Zolang ik me kan herinneren is 'Belle & Het Beest' mijn favoriete Disneyfilm. Mijn moeder vertelt nog steeds verhalen over dat ik als klein meisje een jaar lang iedere dag, 'tussen de middag', deze film wilde kijken. Hoewel ik niet precies wist hoe alle personages heetten ('Gaston' werd bij mij 'Kasto' - en pas vorig jaar kwam ik er achter hoe zijn hulpje heet: 'LeFou'), vond ik het een geweldige film.

Sinds het einde van het videotijdperk had ik Belle niet meer gezien - de versie op videoband was doorgeschoven naar mijn nichtje, en de eerste dvd-uitgave heb ik helaas gemist. Hierdoor moest ik wachten tot november 2010, deze maand dus, voor ik de film weer eens kon kijken.

In januari begon ik al af te tellen: 'nog 10 maanden tot Belle!', waarbij ik steevast begon te zingen: 'in ons dooooooooooooooooorp, is het altijd ruuuuuuuuuuustig - nee iets nieeeeeeeeeeeeeuws, dat gebeurt hier nieeeeeeeeeeeeeet!' - dit tot groeiende ergernis van mijn omgeving. In september heb ik de dvd al gereserveerd bij bol.com, om zeker te weten dat ik hem op de dag van uitkomst ook daadwerkelijk in mijn bezit zou hebben. Afgelopen woensdag was het dan eindelijk zover: de dvd (uiteraard de special edition) viel door de brievenbus.

Na het eten ging de dvd in de speler en kon ik de film eindelijk weer bekijken. Nouja, kijken... het werd meer een soort talk-a-long. Ik wist me al mijn favoriete regels nog te herinneren, met als hoogtepunt Belle, nadat haar vader door het Beest het kasteel uit wordt gezet: 'ik mocht niet eens áfscheid nemen!'.



Waarom vind ik deze film nu toch de leukste van alle Disneyfilms? Na rijp beraad ben ik op een top 5 van redenen gekomen:
5. De film speelt zich af in Frankrijk. Al sinds mijn jeugd heb ik een voorliefde voor Frankrijk (en vooral Parijs). Aangezien alle personages Franse namen hebben en constant 'Bonjour' roepen, is dit zeker één van de redenen dat ik deze film zo leuk vind.
4. De moraal van het verhaal: 'het gaat niet om het uiterlijk, het gaat om wat er onder zit'. Natuurlijk zit in elke Disney een moraal, en vrij vaak precies dezelfde (Klokkenluider v/d Notre Dame, Pocahontas, Aladdin), maar toch blijft het leuk dat het mooiste meisje van het dorp door het uiterlijk van een lelijk beest heen kan kijken.
3. De kleding. Belle is één van de weinige personages in een Disneyfilm die regelmatig van kleding verandert (heeft Jasmine ooit iets anders aan dan dat groene haremsetje?!). Daarbij komt nog dat ze de beschikking heeft over de meest geweldige, pratende, garderobekast ooit. Vooruit, bij mij zouden er geen 19e eeuwse Sissijurken uitkomen, maar LBD's van Chanel, maar het gaat om het idee.
2. De muziek. Heerlijke meezingliedjes: kom erbij, eeuwenoud verhaal (tale as old as time), het-liedje-in-de-sneeuw - en mijn persoonlijke favoriet: in ons dorp, waarin het hele dorp Belle 'een mooie maar een rare meid' vindt.
1. De absolute hoofdreden dat ik deze film zo leuk vind? *tromgeroffel* de boeken! Het zal voor niemand een verrassing zijn dat ik van lezen houd (kijk alleen maar naar het aantal doelen dat hiermee te maken heeft). Belle is eveneens gek op lezen (wat iedereen maar raar vindt) en krijgt zelfs boeken kado van de plaatselijke boekhandel. Het echte hoogtepunt komt dan in het kasteel. Het Beest wil haar verrassen en laat haar zijn bibliotheek zien: een gigantische zaal met boeken tot aan het plafond, en overal trappetjes. Belle is volledig overdonderd ('ik heb in mijn leven nog nooit zo veel boeken gezien!'). Hier is mijn droom van een echte bibliotheek (mét trappetje!) in huis ontstaan.


(kon m helaas niet in het Nederlands vinden)

Of het nu komt doordat ik me als klein meisje identificeerde met Belle, of omdat ik het Beest zo schattig vond, maakt verder niet uit: dit is mijn favoriete Disneyfilm - en dat zal het ook wel blijven.

72. Eat, Pray, Love

Na 'Sex and the City 2', 'The Twilight Saga: Eclipse' en 'Inception', was het dit weekend tijd voor de vierde bioscoopfilm van dit jaar: 'Eat, Pray, Love'.

Afgelopen juni heb ik in New York het boek gekocht waarop de film is gebaseerd: 'Eat, Pray, Love' van Elizabeth Gilbert, in Nederland bekend als 'Eten, Bidden, Beminnen'. Ik had al veel gehoord over deze bestseller en was er erg benieuwd naar.



Het, autobiografische, verhaal is origineel. Een vrouw van in de 30, de auteur, raakt depressief na een slepende scheiding en weet niet meer hoe ze van het leven moet genieten. Ze besluit een jaar te gaan reizen om aan zichzelf te werken. Elizabeth gaat vier maanden naar Italië, waar ze zich wil richten op het genieten ('Eat'). Vervolgens brengt ze vier maanden door in India, om haar spirituele kant te ontdekken ('Pray'). De laatste vier maanden van het jaar gaat ze naar Indonesië, Bali, om de balans hiertussen en de balans in haar leven te vinden ('Love'). Het boek is erg goed geschreven, meeslepend en ontroerend. Wat het boek zo sterk maakt, naar mijn mening, is het relativerende vermogen van de schrijfster en de humor. Het wordt nooit té dramatisch.



Na het gigantische succes van het boek kon uiteraard een verfilming niet uitblijven. De hoofdrol wordt vertolkt door Julia Roberts, toch wel één van de meest geroemde actrices van de laatste decennia. Helaas viel de film mij, ondanks haar prestaties, tegen. Het relativerende van het boek is in de verfilming niet terug te vinden - het boek is min of meer veranderd in een opeenvolgende reeks emotionele en wannabe-ontroerende momenten. Hierdoor is de film enigszins saai en af en toe zelfs langdradig. Pas het laatste half uur komt er vaart in - dit was dan ook het leukste deel van de film.


Om kort te gaan: de film is leuk genoeg voor een avondje bankhangen, maar is eigenlijk de moeite van een bioscoopbezoek niet waard. En dat is jammer - het had een hele goede film kunnen zijn.